Πώς ένας ευφάνταστος Γάλλος «ιστορικός» μας παρέδωσε τον μύθο της Αγίας Λαύρας, τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και την 25η Μαρτίου…

Ιστορικά, μέχρι τα τέλη του Μαρτίου του 1821, η σπίθα της Επανάστασης είχε γίνει πυρκαγιά ανεξέλεγκτη από την Πελοπόννησο μέχρι τη Ρούμελη

Πώς ένας ευφάνταστος γάλλος «ιστορικός» μας παρέδωσε τον μύθο της Αγίας Λαύρας, τον Παλαιών Πατρών Γερμανό και την 25η Μαρτίου… Έχει παγιωθεί πλέον στο μυαλό των νεοελλήνων η πεποίθηση ότι η Ελληνική Επανάσταση άρχισε στις 25 Μαρτίου του 1821. Ο τόπος όπου υψώθηκε το λάβαρο της Επανάστασης ήταν- λέει- το μοναστήρι της Αγίας Λαύρας, κοντά στα Καλάβρυτα, και ο προεξάρχων και πρωταγωνιστής της ημέρας- τουλάχιστον στα βιβλία της Ιστορίας- ο επίσκοπος Παλαιών Πατρών Γερμανός, κατά κόσμον Γεώργιος Κόζης, που δύο μήνες πριν προήδρευσε στη σύναξη προεστών της Βοστίτσας, σημερινού Αιγίου.

...

Ο Γερμανός- σύμφωνα με την ιστορία, που πλέον έχει πάρει διαστάσεις μύθου- μετέβη στην Αγία Λαύρα, όπου μαζεύτηκε ένα πλήθος κάπου 5000 ανθρώπων, ακριβώς ισάριθμο με το πλήθος στο οποίο είχε μιλήσει ο Χριστός στην έρημο…
Μετά τις επιβεβλημένες προσευχές και τη δοξολογία, ο Γερμανός απευθύνθηκε στους παριστάμενους και τους είπε: «Μην περιμένετε βοήθεια από έξω. Το σύνθημά μας πρέπει να είναι Ελευθερία ή Θάνατος. Ολόκληρη ιστορία μας και το ολόκληρο το έθνος μας διαφυλάσσονται ευλαβικά στις λέξεις θρησκεία, ελευθερία και πατρίδα»… Και μετά όλα αυτά τα επικά, έδωσε άφεση αμαρτιών στους πιστούς και τους προέτρεψε να μη νηστέψουν τη Μεγάλη Σαρακοστή, καθόσον νηστικό αρκούδι δε χορεύει πόσω δε μάλλον να πολεμήσει…

Πάντα, το δένδρο της Ιστορίας κλαδεύεται, ή καλύτερα καλλωπίζεται με τον καιρό και τα ακανθώδη κλαδιά της που, ενδεχομένως να τραυμάτιζαν, αποκόπτονται…

Στην Πελοπόννησο ναι, στα Καλάβρυτα όχι...

Ο Γερμανός, πράγματι σ’ εκείνα τα μέρη βρισκόταν τότε (στην Πάτρα σύμφωνα με το προσωπικό του ημερολόγιο!), αλλά όχι στη μονή της Αγίας Λαύρας και, όπως συνάγεται από πηγές, όλες οι λεπτομέρειες που ενέπνευσαν τον ζωγράφο Θεόδωρο Βρυζάκη να φιλοτεχνήσει τον πίνακά του το 1865 με τον τίτλο «Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ευλογών την σημαίαν της Επαναστάσεως», είναι προϊόντα μυθοπλασίας του γάλλου κομπογιαννίτη- δήθεν γιατρού-, αναξιόπιστου ιστορικού, αμφιλεγόμενου φιλέλληνα, Φρανσουά Πουκεβίλ. Το τετράτομο έργο του Πουκεβίλ «Ιστορία της αναγεννήσεως της Ελλάδος» βρίθει υπερβολών και ανακριβειών, αλλά ήταν το κλειδί για τον γάλλο επίδοξο ιστορικό να ανοίξει τη βαριά πόρτα της Γαλλικής Ακαδημίας. Ας είναι…

Ο εμβληματικός πίνακας του Βρυζάκη.

Η πραγματική ιστορία, που διασταυρώνεται από δεκάδες άλλες, περισσότερο αξιόπιστες, πηγές, είναι ότι ήδη η Επανάσταση είχε ξεσπάσει σε διάφορες πόλεις της Πελοποννήσου από στα τέλη Μαρτίου κιόλας. Ο ιστορικός Σπυρίδων Τρικούπης, που αρχικά είχε υιοθετήσει τον μύθο της Αγίας Λαύρας στη δεύτερη έκδοση της «Ιστορίας της Ελληνικής Επαναστάσεως» το 1860, είναι κατηγορηματικός: «Ψευδής είναι η εν Ελλάδι επικρατούσα ιδέα ότι εν τη μονή της Αγίας Λαύρας ανυψώθη κατά το πρώτον η σημαία της ελληνικής επαναστάσεως…». Όμως, «έπρεπε», για λόγους σοβαρούς να θεωρηθεί αξιόπιστη πηγή η ιστορία του Πουκεβίλ! Απαιτείτο μια συγκεκριμένη ημερομηνία για τον μετέπειτα εορτασμό της επετείου της κήρυξης της Επανάστασης, ένας συγκεκριμένος τόπος και ένας επιφανής ηγέτης. Ο γάλλος- δήθεν- ιστορικός παρείχε και τα τρία.

Κύμα με τρεις καμπύλες

Συνοπτικά να πούμε ότι μέχρι τα τέλη του Μαρτίου του 1821, η σπίθα της Επανάστασης είχε γίνει πυρκαγιά ανεξέλεγκτη από την Πελοπόννησο μέχρι τη Ρούμελη. Τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς επαναστάτησαν τα τρία κύρια νησιωτικά ναυτικά κέντρα της Ύδρας, των Σπετσών, και των Ψαρών ενώ η φωτιά για ελευθερία απλώθηκε, σαν τις καλοκαιρινές πυρκαγιές των ημερών μας, από τον νότο μέχρι τη βόρεια Ελλάδα. Τα χρόνια που ακολούθησαν μπορούν να περιγραφούν σαν ένα κύμα με τρεις καμπύλες: αρχικά ανοδική καμπύλη τα τρία πρώτα χρόνια που σηματοδοτούν τις επιτυχίες των Επαναστατών, στη συνέχεια καθοδική καμπύλη, από το 1824 με τον εμφύλιο και τις ελληνικές αποτυχίες, και τέλος, μετά τη ναυμαχία του Ναβαρίνου το 1827, δύσκολη ανοδική καμπύλη με προσπάθειες να αποκατασταθούν οι καταστροφές ενώ οι διχόνοιες ανάμεσα στους Έλληνες κορυφώνονταν και ένας ξένος, μη γνώστης της δύσβατης ελληνικής πραγματικότητας, ο Βαυαρός Όθων εκλήθη να εδραιώσει την ελληνική ανεξαρτησία.

https://www.ethnos.gr/history/article/401950/posenaseyfantastosgallosistorikosmasparedosetonmythothsagiaslayrastonpalaionpatrongermanokaithn25hmartioy#

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Finos Film: Το βίντεο – αφιέρωμα με τις εμφανίσεις της Μαρινέλλας στον κινηματογράφο

«Έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών

Η Finos Film, με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τίμησε τη Μαρινέλλα που «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 87 ετών.

...

Συγκεκριμένα, δημοσιεύτηκε στον λογαριασμό της εταιρείας παραγωγής ένα βίντεο με σκηνές από ταινίες στις οποίες είχε κάνει την εμφάνισή της, ερμηνεύοντας εμβληματικά τραγούδια.

Μεταξύ αυτών, τα φιλμ «Γοργόνες και Μάγκες» και «Γυμνοί στον δρόμο». «Μαρινέλλα. Τα λόγια είναι περιττά», αναφερόταν απλώς πάνω στη λεζάντα.

https://www.pronews.gr/politismos/kinimatografos/finos-film-to-vinteo-afieroma-me-tis-emfaniseis-tis-marinellas-ston-kinimatografo/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Τα πιο παράξενα είδη που ανακαλύφθηκαν το 2025

Στη λίστα περιλαμβάνονται από «θανατηφόρα» σφουγγάρια, μέχρι βατραχάκια στο μέγεθος μολυβιού

The LiFO team

Παρόλο που έχουν δαπανηθεί αιώνες επιστημονικής εξερεύνησης, η Γη παραμένει γεμάτη εκπλήξεις, την ώρα που καινούργια είδη -και ζώων- ανακαλύπτονται σχεδόν κάθε χρόνο.

...

Εκατομμύρια είδη έχουν ήδη καταγραφεί, όμως κάθε χρόνο ανακαλύπτονται χιλιάδες ακόμη, χάρη και σε νέα εργαλεία, όπως η ανάλυση DNA, που επιτρέπει στους επιστήμονες να εντοπίζουν διαφορές οι οποίες παλαιότερα περνούσαν απαρατήρητες.

Κάθε νέα ανακάλυψη προσθέτει ένα ακόμη κομμάτι στο παζλ των οικοσυστημάτων και αναδεικνύει γιατί η προστασία της φύσης ξεκινά από την κατανόηση του τι ακριβώς υπάρχει εκεί έξω. Οι φετινές ανακαλύψεις εκτείνονται από τα βάθη των ωκεανών μέχρι δάση νεφών και ορεινές περιοχές.

Τα πιο παράξενα είδη που ανακαλύφθηκαν το 2025

Αυτά είναι μερικά από τα πιο εντυπωσιακά νέα είδη που εντοπίστηκαν κατά τη διάρκεια της περσινής χρονιάς.

1. Physalia mikazuki - ένα νέο «Πορτογαλικό Καράβι» 

Ένα θαλάσσιο οργανικό σύστημα που μοιάζει με μέδουσα, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί αποικία πολυπόδων. Ανακαλύφθηκε στην Ιαπωνία και πήρε το όνομά του από έναν σαμουράι.

Η παρουσία του συνδέεται με αλλαγές στα θαλάσσια οικοσυστήματα.

Θαλάσσιο οργανικό σύστημα που μοιάζει με μέδουσα, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί αποικία πολυπόδων / Φωτ. Courtesy of © Tohoku University / Cheryl Lewis Ames et al

2. «Death-ball» σαρκοφάγο σφουγγάρι

Σε αντίθεση με τα συνηθισμένα σφουγγάρια, αυτό το είδος παγιδεύει μικρά ζώα με αγκίστρια στο σώμα του. Εντοπίστηκε σε μεγάλα βάθη μετά την αποκόλληση παγόβουνου στην Ανταρκτική.

Το είδος αυτό παγιδεύει μικρά ζώα με αγκίστρια στο σώμα του / Φωτ. Courtesy of The Nippon Foundation-Nekton Ocean Census/Schmidt Ocean Institute

3. Δηλητηριώδες βαθύβιο σαλιγκάρι (Turridrupa magnifica)

Ζει σε βάθη έως και 500 μέτρων και χρησιμοποιεί «καμάκια» με δηλητήριο για να κυνηγά. Το δηλητήριό του παρουσιάζει ενδιαφέρον για ιατρικές εφαρμογές, όπως η αντιμετώπιση πόνου και καρκίνου.

Ζει σε βάθη έως και 500 μέτρων και χρησιμοποιεί «καμάκια» με δηλητήριο για να κυνηγά / Φωτ. Courtesy of The Nippon Foundation-Nekton Ocean Census / Peter Stahlschmidt © 2025)

4. Καρχαρίας-«κιθάρα» (Rhinobatos sp.)

Ένα είδος που συνδυάζει χαρακτηριστικά καρχαρία και σαλαχιού. Ανακαλύφθηκε στον Ινδικό Ωκεανό και ανήκει σε μια ήδη απειλούμενη οικογένεια.

Ένα είδος που συνδυάζει χαρακτηριστικά καρχαρία και σαλαχιού / Φωτ. Courtesy of The Nippon Foundation-Nekton Ocean Census / Sergey Bogorodsky © 2025

5. Φωταυγής καρχαρίας-φανός της Δυτικής Αυστραλίας

Ένας μικρός καρχαρίας που ζει σε βάθος περίπου 600 μέτρων και μπορεί να παράγει φως (βιοφωταύγεια), κάτι που τον βοηθά στο κυνήγι και την επικοινωνία.

Ένας μικρός καρχαρίας που ζει σε βάθος περίπου 600 μέτρων και μπορεί να παράγει φως / Φωτ. Courtesy of CSIRO-Cindy Bessey

6. «Πορσελάνινο» καβούρι (Porcellanella brevidentata)

Μικροσκοπικό καβούρι που μοιάζει με κόσμημα και ζει σε κοράλλια. Τρέφεται φιλτράροντας πλαγκτόν από το νερό.

Μικροσκοπικό καβούρι που μοιάζει με κόσμημα και ζει σε κοράλλια / Φωτ. Courtesy of CSIRO Australian National Fish Collection

7. Βαθύδιο ψάρι-σαλιγκάρι (snailfish)

Ανακαλύφθηκε σε βάθος άνω των 3.000 μέτρων στην Καλιφόρνια. Έχει ζελατινώδες σώμα και συγκαταλέγεται στα βαθύτερα ψάρια που έχουν καταγραφεί.

8. Δύο νέα είδη γκέκο στα Ιμαλάια

Τα Cyrtodactylus himachalensis και shivalikensis εντοπίστηκαν σε απομονωμένες περιοχές και παίζουν σημαντικό ρόλο στα οικοσυστήματα, καθώς ελέγχουν πληθυσμούς εντόμων.

Τα Cyrtodactylus himachalensis και shivalikensis εντοπίστηκαν σε απομονωμένες περιοχές / Φωτ. Courtesy of Bhardwaj, Purkayastha, Lalremsanga, and Mirza, 2025

9. Μικροσκοπικός βάτραχος - «κολοκύθα»

Ένα από τα μικρότερα αμφίβια στον κόσμο (κάτω από 1,5 εκατοστό), με έντονο πορτοκαλί χρώμα. Εντοπίστηκε σε ορεινά δάση της Βραζιλίας.

Ένα από τα μικρότερα αμφίβια στον κόσμο (κάτω από 1,5 εκατοστό) / Φωτ. Luiz Fernando Ribeiro, CC-BY 4.0

10. Γιγάντιο έντομο-φασμίδιο (Acrophylla alta)

Το βαρύτερο έντομο που έχει καταγραφεί στην Αυστραλία, με μήκος έως 40 εκατοστά. Ζει σε απομονωμένες τροπικές περιοχές.

Το βαρύτερο έντομο που έχει καταγραφεί στην Αυστραλία / Φωτ. Courtesy of Ross M. Coupland

11. Αράχνη με «διπλό φύλο» (Damarchus inazuma)

Παρουσιάζει γυναικομορφισμό και ανδρομορφισμό στο ίδιο σώμα, δηλαδή είναι μισή αρσενική και μισή θηλυκή. Πρόκειται για σπάνιο βιολογικό φαινόμενο.

Παρουσιάζει γυναικομορφισμό και ανδρομορφισμό στο ίδιο σώμα / Φωτ. Zootaxa (2025). DOI: 10.11646/zootaxa.5696.3.6

12. Οπόσουμ-ποντικός

Ανακαλύφθηκε στις Άνδεις σε μεγάλο υψόμετρο και ξεχωρίζει για το μακρύ ρύγχος και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του.

Ανακαλύφθηκε στις Άνδεις σε μεγάλο υψόμετρο / Φωτ. Courtesy of Pedro Peloso

13. Το 1.500ό είδος νυχτερίδας (Pipistrellus etula)

Εντοπίστηκε στη Γουινέα και επιβεβαιώθηκε ως νέο είδος μέσω γενετικής ανάλυσης. Ζει σε ορεινά δάση.

Εντοπίστηκε στη Γουινέα και επιβεβαιώθηκε ως νέο είδος / Φωτ. Courtesy of Laura Torrent

14. Μικροσκοπικός μυγαλός της Αιθιοπίας (Crocidura stanleyi)

Ζυγίζει μόλις 3 γραμμάρια και αποτελεί ενδημικό είδος, δηλαδή ζει μόνο σε συγκεκριμένη περιοχή.

 Ζυγίζει μόλις 3 γραμμάρια και αποτελεί ενδημικό είδος / Courtesy of Craig et al (2025)

https://www.lifo.gr/now/perivallon/ta-pio-paraxena-eidi-poy-anakalyfthikan-2025

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Αυτό είναι το ελληνικό ναυάγιο που ξεπέρασε σε θύματα τον Τιτανικό – Γιατί κανείς δεν μιλούσε για το «Όρια»

Για δεκαετίες η τραγωδία του «Όρια» βρισκόταν στη λήθη

Σαν σήμερα πραγματοποιήθηκε μία από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που λόγω της στρατιωτικής λογοκρισίας της γερμανικής κατοχής, κατάφερε να μείνει άγνωστη για δεκαετίες. 

...

Το ατμόπλοιο «Όρια» ήταν ένα νορβηγικό φορτηγό πλοίο, ναυπηγημένο το 1920 στην Αγγλία, το οποίο επιτάχθηκε από τους Γερμανούς και χρησιμοποιήθηκε για τη μεταφορά Ιταλών αιχμαλώτων μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 1943. Στις 11 Φεβρουαρίου 1944, το πλοίο απέπλευσε από τη Ρόδο με προορισμό τον Πειραιά, μεταφέροντας 4.115 Ιταλούς αιχμαλώτους (43 αξιωματικούς, 118 υπαξιωματικούς και 3.885 στρατιώτες), 90 Γερμανούς στρατιώτες και το πλήρωμά του, αποτελούμενο από έναν Νορβηγό καπετάνιο και 21 Έλληνες ναυτικούς.

Λόγω της σφοδρής κακοκαιρίας, το πλοίο προσέκρουσε σε βράχια κοντά στη νησίδα Πάτροκλος, στον Σαρωνικό Κόλπο. Η υπερφόρτωσή του και η παλαιότητά του συνετέλεσαν στην ταχεία βύθισή του. Οι περισσότεροι επιβάτες, εγκλωβισμένοι στα αμπάρια, βρήκαν τραγικό θάνατο. Από το σύνολο των επιβαινόντων, διασώθηκαν μόλις έξι Ιταλοί, 21 Γερμανοί, ο Νορβηγός καπετάνιος και ένας Έλληνας.

Η αντίδραση των γερμανικών Αρχών κατοχής ήταν η απόκρυψη του γεγονότος, φοβούμενες ενδεχόμενες διεκδικήσεις αποζημιώσεων ή κατακραυγή για τις απάνθρωπες συνθήκες μεταφοράς των αιχμαλώτων. Όσοι νεκροί δεν παρέμειναν στον υγρό τους τάφο, ετάφησαν σε ομαδικούς τάφους στα γειτονικά παράλια.

Για δεκαετίες, η τραγωδία του «Όρια» βρισκόταν στη λήθη, μέχρι που το 1999 ο δύτης Αριστοτέλης Ζερβούδης ανακάλυψε το ναυάγιο και το 2002, σε συνεργασία με άλλους δύτες, δημοσιοποίησε τα ευρήματά του. Το 2004, προς τιμήν των θυμάτων, κατασκευάστηκε μνημείο στο 60ό χιλιόμετρο της λεωφόρου Αθηνών–Σουνίου, απέναντι από το σημείο βύθισης του πλοίου.

Σήμερα, το «Όρια» θεωρείται η μεγαλύτερη ναυτική τραγωδία της Μεσογείου και μία από τις πιο πολύνεκρες στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρότι το ναυάγιο του Τιτανικού είναι γνωστό σε όλο τον κόσμο, το «Όρια» είχε σχεδόν τριπλάσια θύματα, παραμένοντας για χρόνια στη σκιά της ιστορίας.

Κάθε χρόνο, τελείται επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των θυμάτων, ενώ το μνημείο που ανεγέρθηκε αποτελεί διαρκή υπενθύμιση της φρίκης του πολέμου και της απανθρωπιάς της ναζιστικής μηχανής.

https://www.pronews.gr/istoria/ayto-einai-to-elliniko-nayagio-pou-kseperase-se-thymata-ton-titaniko-giati-kaneis-den-milouse-gia-to-oria/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Αρχαία Ελλάδα: Τι ήταν οι «άσβεστες λυχνίες» που έκαιγαν για αιώνες

Σε ποιες περιοχές της αρχαίας Ελλάδας είχαν βρεθεί

Η φλόγα διατηρείται άσβεστη μόνο όταν υπάρχουν συγκεκριμένα εύφλεκτα υλικά ή κάποιος οξειδωτικός παράγοντας και όλα αυτά στη σωστή αναλογία. Η απουσία ενός ή περισσότερων από αυτά τα στοιχεία θα έσβηνε τη φλόγα.

...

Ωστόσο, υπάρχουν αναφορές πως υπήρχαν λυχνίες στην αρχαιότητα των οποίων η φλόγα διατηρούνταν άσβεστη για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.

Αυτό το φαινόμενο που παραμένει επιστημονικά ανεξήγητο, προκαλεί το ενδιαφέρον των ερευνητών που προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις. Τι ήταν αυτές οι λυχνίες; Υπήρχαν στην πραγματικότητα; Υπάρχουν καταγραφές για «άσβεστες λυχνίες» από αρχαίους συγγραφείς σε διάφορες περιοχές και διαφορετικές χρονικές περιόδους.

Ο Πλούταρχος στο «Περί των Εκλελοιπότων Χρηστηρίων» κάνει αναφορά σε μια λυχνία που έκαιγε πάνω από την είσοδο του ναού του Άμωνα στην Αίγυπτο.

Σύμφωνα με τον Πλούταρχο, οι ιερείς του ναού ισχυρίζονταν ότι η φλόγα της λυχνίας έμενε άσβεστη ακόμα και στη βροχή και τον άνεμο. Παρόμοιες αναφορές συναντούμε στους ναούς του Κάρνειου Απόλλωνα στην Κυρήνη που υπήρξε ελληνική αποικία στην Βόρεια Αφρική και σε έναν ναό στην Αρμενία..

Ο ναός του Απόλλωνα στην Κυρήνη που λέγεται πως είχε μία τέτοια «άσβεστη» λυχνία

Ένας άλλος κλασικός συγγραφέας, ο Παυσανίας, αναφέρεται σε μία χρυσή λυχνία στον ναό της Πολιάδος Αθηνάς, στην Αθήνα. Αυτή η λυχνία που είχε κατασκευαστεί από τον λόγιο Καλλίμαχο, λέγεται πως μπορούσε να διατηρήσει τη φλόγα άσβεστη για έναν ολόκληρο χρόνο χωρίς να χρειάζεται να συμπληρωθεί η καύσιμη ύλη ή να αλλάξουν το φιτίλι.

Λέγεται επίσης ότι ο Νουμάς Πομπίλιος, ο θρυλικός βασιλιάς της Ρώμης και δεύτερος κατά σειρά μετά τον Ρωμύλο , είχε την «ικανότητα» να επικοινωνεί απευθείας με τους θεούς και ότι είχε καταφέρει να δημιουργήσει μια φλόγα που έκαιγε αιώνια σε έναν ναό αφιερωμένο σε κάποια πνευματική οντότητα. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίστηκαν ότι ο Νουμάς είχε γνώσεις περί ηλεκτρισμού και ότι ο διάδοχος του σκοτώθηκε στην προσπάθεια του να τραβήξει ηλεκτρικό ρεύμα από αστραπή…

Ο Παυσανίας έγραψε για μία χρυσή λυχνία στο ναό της Αθηνάς. Το Ερεχθείο όπου μπροστά του έκαιγε η περίφημη » άσβεστος λυχνία » και το Πανδρόσειο που ήταν αφιερωμένο στην λατρεία της Πανδρόσου, κόρης του Κέκροπα στην Ακρόπολη, όπως αναφέρει το mymind.gr.

Στον Μεσαίωνα

Άσβεστες λυχνίες περιγράφονται και κατά τον Μεσαίωνα. Λέγεται ότι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιουστινιανού, βρέθηκε μια τέτοια λυχνία από στρατιώτες στην Έδεσσα ή την Αντιόχεια. Σύμφωνα με την ιστορία, η λυχνία βρέθηκε μέσα σε μία εσοχή στις πύλες της πόλης και οι επιγραφές λένε ότι έκαιγε για πάνω από 500 χρόνια.

Ο Άγιος Αυγουστίνος κάνει επίσης αναφορά σε μια άσβεστη λυχνία σε έναν αιγυπτιακό ναό αφιερωμένο στην Αφροδίτη, αλλά προσθέτει ότι το θεωρούσε έργο του Σατανά.

Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ερρίκου του 8ου (1509-1547) ή ίσως νωρίτερα σύμφωνα με άλλες πηγές, μια άσβεστη λυχνία βρέθηκε στην Αγγλία. Όταν ο Ερρίκος αποσχίστηκε από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και ίδρυσε την Αγγλικανική, διέταξε να καταστραφούν όλες οι καθολικές εκκλησίες και κοινότητες που αρνούνταν να ενσωματωθούν στην Αγγλικανική.

Λέγεται πως κανένας δεν γλίτωσε, ούτε και οι νεκροί αφού συλήθηκε και ο τάφος ενός πλούσιου άντρα που είχε πεθάνει πολλούς αιώνες πριν, σχεδόν τον 4ο αιώνα.

Όταν ανοίχτηκε ο τάφος βρέθηκε μέσα μία λυχνία της οποίας η φλόγα έκαιγε ακόμα. Κάποιοι μάλιστα ισχυρίστηκαν ότι ο τάφος ανήκε στον Κωνστάντιο Χλωρό (250-306 μ. Χ), πατέρα του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου.

Παρά την πληθώρα ιστορικών αναφορών σε άσβεστες λυχνίες, δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία ότι πράγματι υπήρξε τέτοια εφεύρεση. Εξάλλου δεν υπάρχει κάποια γνωστή ουσία με τέτοιες ιδιότητες. Ωστόσο, έγιναν πολλές προσπάθειες να εξηγηθεί αυτό το φαινόμενο με μεταφυσικές ερμηνείες.

Βέβαια δεν έλειψαν ακραίες απόψεις που μίλησαν για έργο του Σατανά ή άγνωστων θεών, ενώ οι πιο ρεαλιστές το απέδωσαν στην ευφυία των ανθρώπων.

Άραγε οι αρχαίοι γνώριζαν κάποιο μυστικό και μπορούσαν να διατηρούν μια φλόγα άσβεστη, αλλά αυτό το μυστικό χάθηκε στο πέρασμα του χρόνου;

Αυτή η εκδοχή είναι πιθανή, δεδομένου όμως ότι δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία, οι περισσότεροι μελετητές συμπεραίνουν ότι η άσβεστη λυχνία είναι ένας μύθος που εξακολουθεί να αποτελεί ένα ανεξήγητο μυστήριο.

https://www.aftodioikisi.gr/koinonia/archaia-ellada-ti-itan-oi-asvestes-lychnies-poy-ekaigan-gia-aiones/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

142857: Ο «μαγικός» αριθμός που αποκαλύπτει τα μυστικά των μαθηματικών

Οι εντυπωσιακές ιδιότητες του κυκλικού αριθμού που συνεχίζει να συναρπάζει επιστήμονες και λάτρεις των αριθμών

Υπάρχουν αριθμοί που ξεχωρίζουν όχι για τη χρησιμότητά τους, αλλά για την ομορφιά και την «ιδιοφυΐα» που κρύβουν στις ιδιότητές τους. Ένας από αυτούς είναι ο 142857, ένας αριθμός που εδώ και αιώνες προκαλεί θαυμασμό στον κόσμο των μαθηματικών.

...

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του αποκαλύπτεται μέσα από απλούς πολλαπλασιασμούς: όταν πολλαπλασιαστεί με τους αριθμούς από το 1 έως το 6, τα ίδια ψηφία επανεμφανίζονται κάθε φορά, απλώς σε διαφορετική σειρά, σαν να περιστρέφονται κυκλικά. Αυτή η σπάνια συμπεριφορά τον κατατάσσει στους λεγόμενους «κυκλικούς αριθμούς».

Η σχέση του με το κλάσμα 1/7 ενισχύει ακόμη περισσότερο τη μοναδικότητά του, καθώς η δεκαδική του μορφή (0,142857…) επαναλαμβάνεται αέναα. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι, όταν πολλαπλασιαστεί με το 7, το αποτέλεσμα είναι 999999, επιβεβαιώνοντας την αρμονική μαθηματική του δομή.

Πέρα από τη θεωρητική του αξία, ο 142857 χρησιμοποιείται συχνά σε αριθμητικά «τρικ» και μαθηματικά παιχνίδια που εντυπωσιάζουν, αναδεικνύοντας τη γοητεία των αριθμών και των μοτίβων. Αν και δεν έχει άμεσες εφαρμογές στην καθημερινότητα, αποτελεί πολύτιμο εργαλείο για την κατανόηση εννοιών στην αριθμοθεωρία και την κρυπτογραφία.

Τελικά, ο 142857 υπενθυμίζει ότι τα μαθηματικά δεν είναι μόνο πράξεις και τύποι, αλλά ένας κόσμος γεμάτος εκπλήξεις, συμμετρίες και κρυμμένη ομορφιά.

https://www.alfavita.gr/koinonia/510887_142857-o-magikos-arithmos-poy-apokalyptei-ta-mystika-ton-mathimatikon

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...

Η «άγνωστη» ιστορία πίσω από το «Άνοιξε πέτρα» της Μαρινέλλας (βίντεο)

Το ιατρικό πρόβλημα και η άμεση ηχογράφηση

Αδιαμφισβήτητα η ερμηνεία του «Άνοιξε πέτρα» που ακούστηκε για πρώτη φορά στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Γοργόνες και μάγκες» από τη Μαρινέλλα, έχει αφήσει ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.

...

Ωστόσο, υπάρχει μια «άγνωστη» ιστορία πίσω από το αξέχαστο τραγούδι.

Αρχικά, οι δημιουργοί δεν είχαν στο μυαλό τους τη συγκεκριμένη μελωδία για τις ανάγκες της ταινίας.

Το καλλιτεχνικό δίδυμο, δηλαδή ο συνθέτης Μίμης Πλέσσας και ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος, είχε παραδώσει στην παραγωγή ένα άλλο κομμάτι με τον τίτλο «Πες μου πού πας».

Ο Γιάννης Δαλιανίδης έκρινε πως η συγκεκριμένη επιλογή διέθετε έντονα δυτικά και μοντέρνα στοιχεία, τα οποία δεν εναρμονίζονταν με την αισθητική του έργου, και συνεπώς το απέρριψε.

Μετά από αυτή την εξέλιξη, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος εμπνεύστηκε εντελώς νέους στίχους και ο Μίμης Πλέσσας έγραψε τη μουσική που έμελλε τελικά να εγκριθεί και να αγαπηθεί από το κοινό.

Το ιατρικό πρόβλημα και η άμεση ηχογράφηση

Μετά την τελική επιλογή του τραγουδιού, ο χρόνος άρχισε να πιέζει ασφυκτικά τους συντελεστές. Τα γυρίσματα της επίμαχης σκηνής έπρεπε να ολοκληρωθούν μέσα σε μόλις δύο εικοσιτετράωρα. Όταν η Μαρινέλλα άκουσε το κομμάτι, γοητεύτηκε αμέσως από τη μελωδία.

Το πιο εντυπωσιακό στοιχείο της όλης διαδικασίας ήταν πως η σπουδαία ερμηνεύτρια ταλαιπωρούνταν εκείνη την περίοδο από ένα εξαιρετικά σοβαρό πρόβλημα στις φωνητικές της χορδές και μάλιστα ετοιμαζόταν να υποβληθεί σε προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση.

Κόντρα στις ιατρικές συμβουλές, στάθηκε μπροστά στο μικρόφωνο του στούντιο και ολοκλήρωσε την ηχογράφηση με την πρώτη κιόλας λήψη, χαρίζοντας μια αψεγάδιαστη φωνητική εκτέλεση.

Η ενδυματολογική έκπληξη στο πλατό

Το κινηματογραφικό αποτέλεσμα συνοδεύτηκε από ένα παρασκηνιακό περιστατικό που αφορούσε την εμφάνιση της τραγουδίστριας. Η Μαρινέλλα γνώριζε καλά ότι θα συμμετείχε σε ένα φαντασμαγορικό μιούζικαλ με την υπογραφή του Γιάννη Δαλιανίδη.

Για τον λόγο αυτόν, ανέμενε πως το ντύσιμό της θα περιελάμβανε εντυπωσιακά φορέματα και πολυτελή κοσμήματα.

Την πραγματικότητα που αντίκρισε φτάνοντας στο γύρισμα, περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο ο Μίμης Πλέσσας σε παλαιότερη συνέντευξή του.

Διατηρώντας τη δήλωση αυτούσια, ο συνθέτης είχε αναφέρει:

«Έρχεται, λοιπόν, η Μαρινέλλα να τραγουδήσει το “Άνοιξε πέτρα” και επειδή είχε ακούσει για μιούζικαλ και Δαλιανίδη, πίστευε ότι θα έβαζε τουαλέτες και στολίδια και εκείνος τελικά της φόρεσε τσεμπέρι!».

Η συγκεκριμένη επιλογή του σκηνοθέτη δημιούργησε τελικά την απόλυτα λιτή και χαρακτηριστική εικόνα που άφησε εποχή στις κινηματογραφικές αίθουσες.

https://www.pronews.gr/politismos/prosopa/i-agnosti-istoria-piso-apo-to-anoikse-petra-tis-marinellas-vinteo/

Διαβάστε περισσότερα... Διαβάστε περισσότερα...